zien én weten... 03
De tafel is door de mens uit een boom gemaakt; ze is heel mooi, maar toch aangetast door het denken en zo beroofd van zijn natuurlijke levendigheid en schoonheid.
De boom, de vogel in zijn vlucht en de hemel zijn geen product van het denken; als je naar ze kijkt zonder dat er een gedachte in je opkomt, zie je wat ware schoonheid is: onvervalst, natuurlijk, één met het leven.
Wat werkelijk blijft, is nooit het ding, de foto, de herinnering… maar alleen de essentie die voor het denken niet toegankelijk was en is… Het denken kan over liefde denken, maar dan is het geen liefde meer. Dan is dat wat je liefde noemt bezoedeld met begeerte, verlangen, lust, genot en wat het denken nog meer in staat is voort te brengen in zijn onophoudelijke streven alles te verwoorden en te vergroten. Maar al dat streven, iets willen worden of bereiken, verkleint alleen maar het ‘Nu’… het enige nooit eindigende momentje dat ooit werkelijk levendig is... Het leven is ‘Nu’ of nooit; een toekomst bestaat niet!
En zo kan ook inzicht alleen ‘Nu’ of nooit zijn. Inzicht is geen te bereiken doel; je kunt ze niet verkrijgen door inspanning of door een opeenstapeling van kennis en ervaring. Je kunt ze ook niet vasthouden. Ze is er in een flits, bloeit, sterft en komt opnieuw tot bloei van moment tot moment, zoals het leven zelf.
Het ‘Nu’ is niet het heden van de tijd; het heden is, net als het verleden en de toekomst, een illusie van het denken. Het ‘Nu’ is het tijdloze en dus eeuwige moment van het leven. Misbruik het niet om het dode verleden op te roepen en dit 'dode iets' in een niet-bestaande toekomst te projecteren. Werkelijk in het ‘Nu’ zijn en leven betekent zien én weten wat is, zonder meer.
Iemand vroeg of je weet dat inzicht ‘naar binnen kijken’ betekent en dat je dus alle antwoorden binnen jezelf vindt. 'Meneer, je ziet iets heel belangrijks over het hoofd: als je beseft dat er maar één geheel is, dan krijgt ‘naar binnen kijken’ een heel andere betekenis: het geheel tot in zijn binnenste doorzien.